Friday, 8 April 2016

पंचांग : खगोलशास्त्रीय कालमापन


नववर्ष स्वागतास सज्ज असे गुढीपाडवा
पंचागित मापनेतून प्राचीन शास्त्र आठवा॥
भास्कराचार्याने दिले गुरुत्वीय कालमापन
पंचांग सांगे कालचक्राचे मूल्यांकन॥
कालचक्र गतीस न दिसे वैश्विक कायदा
शास्त्रार्थाचा न घ्यावास तू गैर फायदा॥
कायद्याने मिळे मंदिर  गाभाऱ्यात प्रवेश
अंधश्रद्धा निर्मूलनाचा दिसे निव्वळ आवेश॥
कायद्यातून  मिळाले तुज हक्कांचे आवर्तन
शिक्षण गाभ्यातून घडे सदाचे मतपरिवर्तन॥
                        ‘पंचांग’ नामक खगोलशास्त्रीय घड्याळाच्या साथीने श्रद्धा व अंधश्रद्धा ही दोन्ही क्षेत्रे दिवसे न् दिवस विस्तारताना दिसत आहेत. पंचांग ह्या घड्याळाला तिथी, वार, नक्षत्र, योग, करण ही पाच अंगे असल्याने,
पंचांग (पंच =पाच + अंग) असे समर्पक नाव सुमारे १५०० वर्षांहून अधिक काळ प्रचलित आहे. पंचांगाचे सध्याचे रुप ५००व्या शतकात तयार झालेले  दिसते.
                     प्राचीन काळी जगभर कालमापनाचे कोष्टक बनविण्याचे प्रयोग सुरु होते. त्याकाळी आत्तासारखे कॉपी राइट, पेटन्ट वगैरे मालकी हक्काच्या कल्पना अस्तित्वात नसाव्यात, त्यामुळे ज्ञानात पडणारी भर जगभर वापरता येत असावी.
                   पंचांगातील वार हा विषय आपल्या दैनंदिन व्यवहारातील एक महत्त्वपूर्ण गरज. ‘वार’ ही संकल्पना हिंदू पंचांगाने ग्रीक संस्कृतीकडून घेतली असावी, असे मानले जाते.
 अर्थात इंग्रजी वारांची नावे ही त्यांच्या देवतांवरुन आलेली आहेत उदा.
ट्युजडे = टिऊ (जरमॅनिक देवता)
थर्स डे = थॉर (नॉस देव)     इत्यादी
                 जगातील शून्य संकल्पनेचा जनक असलेल्या आर्यभट्टांनी मात्र पंचागातील वारांना हिंदू देव-देवतांची नावे दिलेली दिसत नाहीत. वारांची नावे सांगणारे आर्यभट्ट यांचे सूत्र
‘आ मंदात् शीघ्रपर्यतम् होरेशाः।‘
मंदगतीच्या ग्रहापासून शीघ्रगतीच्या ग्रहापर्यंत होरे सुरु असतात.
                         आर्यभट्ट यांनी वाराच्या संकल्पनेस पूर्णपणे खगोलशास्त्रात रुपांतरीत केलेले दिसते. त्याकाळात ग्रीकांप्रमाणे वारांना हिंदू देव- देवतांचीच नावे असावीत की नसावीत ? याचे राजकारण झालेले दिसत नाही.
                  ह्या वार संकल्पनेत आर्यभट्ट यांनी डोळ्याला दिसणाऱ्या ग्रहांची नावे वापरलेली दिसतात. कोपर्निकस ह्या खगोलशास्त्रज्ञांच्या आधी (सुमारे १०००वर्षे) आर्यभट्ट यांनी पृथ्वी गोल असून अंतराळात अधांतरी आहे. तसेच ही पृथ्वी स्वतःच्या अक्षाभोवती फिरत असून सूर्याभोवती प्रदक्षिणा करीत असते. हा खगोलशास्त्रीय सिद्धांत ५००व्या शतकात प्रतिपादन केला.
                         आर्यभट्ट यांनी ‘पाय’ ह्या गणितातील संज्ञेची किंमत ३.१४१६ आहे, असे गणिताने सिद्ध केले. अरबस्थानातील गणिततज्ञ ‘मोहमद मुसा’ यांनी ह्या ‘पाय’ च्या गणिती उत्तराबद्दल हिंदू गणितज्ञांचा गौरवपूर्ण उल्लेख केला, असे इतिहास सांगतो.
                          आर्यभट्ट यांच्या ‘शून्य’ संकल्पनेतून आजचे संगणकीय तंत्रज्ञान उभे राहिले.  त्या संगणक युगाने आपले आयुष्य वेगात बदलत असलेले आपण अनुभवितो.
                         १५०० वर्षांपूर्वी आर्यभट्ट यांच्या काळात आजच्या सारखे आधुनिक तंत्रज्ञान नसताना ग्रहांच्या परिभ्रमणाचा काळ कसा ठरविला असेल?  
सूर्यमालेतील नुसत्या डोळ्यांनी दिसणाऱ्या ग्रहांचा सूर्य प्रदक्षिणेचा कालावधी पुढीलप्रमाणे :-
ग्रह
सूर्याभोवती प्रदक्षिणा कालावधी
(पृथ्वी वर्षे)
बुध
०.२४
शुक्र
०.६२
पृथ्वी
मंगळ
१.८८
गुरु
११.८६
शनी
२९.४६
{ सूर्यमालेतील ग्रह सूर्याभोवती गोलाकार न फिरता, लंबवर्तुळाकार फिरतात तसेच गुरुत्वाकर्षण इत्यादी नैसर्गिक बलांमुळे ग्रहांची अचूक स्थिती गणितात मांडणे अशक्य होते.}
ह्या ग्रहांमध्ये शनी ग्रह सूर्यापासून सर्वात जास्त अंतरावर असल्याने, सूर्याभोवती २९.४६वर्षांत फिरतो. सूर्याभोवती फिरण्यास शनी ग्रहाला सर्वात जास्त वेळ लागत असल्याने, ह्या ग्रहास मंदग्रह म्हणतात.
                    सूर्योदयाच्या वेळेस ज्या ग्रहाचा होरा असतो. त्या ग्रहाचे नाव* त्या वारास दिलेले असते. हिंदू पंचांगानुसार दिवस   सूर्योदयापासून सुरु होतो.
पंचांगाचे दुसरे अंग नक्षत्र :-
                  पृथ्वी सूर्याभोवती फिरत असते.  सूर्य सकाळी पूर्व दिशेला उगवितो, भर दुपारी हाच सूर्य डोक्यावर असतो व संध्याकाळी सूर्य पश्चिमेला मावळतो. पृथ्वीच्या स्व-अक्षाभोवती फिरण्यामुळे आपल्याला सूर्य पृथ्वी भोवती फिरतोय, असा भास होतो.
                      सूर्याच्या ह्या भासमान मार्गास क्रांतिवृत्त म्हणतात. क्रांतिवृत्त गोल ३६० (अंशाचे) मानलेले असून  क्रांतिवृत्ताचे समान २७ भाग केलेले आहेत. हे भाग म्हणजे २७ नक्षत्रे होत.
 ३६०/  २७  = १३ २० कला
                    =(१३ x६० कला) + २० कला
                    = ८०० कला
८०० कला हे एका नक्षत्राचे क्रांतिवृत्तावरील अंतर होय.
                            रेवती ह्या नक्षत्रातील निःशर ताऱ्यापासून (झीटा पीशियम पासून) अंतर मोजलेले आहे. निःशर ताऱ्यापासून ८०० कलांचे पहिले अश्विनी नक्षत्र मानले गेलेले आहे.
पंचागाचे तिसरे अंग ‘तिथी’ :-
                            गुरुत्वाकर्षण बलाचा सिद्धांत भास्कराचार्यांनी सर आयझॅक न्युटन यांच्या सुमारे ५०० वर्षे आधी सूर्य सिद्धांताद्वारे जगात मांडला. भास्कराचार्यांच्या मते गुरुत्वाकर्षणामुळे कोणतीही वस्तू भूमीवर पडते, ह्याच गुरुत्वाकर्षण सिद्धांत कल्पनेतून सर न्युटन यांनी भौतिकशास्त्राची निर्मिती केलेली दिसते.
                          गुरुत्वाकर्षण बलामुळे सूर्याभोवती पृथ्वी व इतर ग्रह गोलाकार फिरतात,  असे भास्कराचार्यांनी प्रथम प्रतिपादन  केले.
                        स्वाभाविकच सूर्य व चंद्र यांच्या गुरुत्वाकर्षणाचे पृथ्वीवर होणारे परिणाम मोजणासाठी कालमापनात तिथी, योग, करण ही अंगे विकसित झालेली दिसतात.
                        सूर्याभोवती पृथ्वी फिरते तसेच पृथ्वी भोवती चंद्र फिरतो. त्यामुळे सूर्य व चंद्र ह्यांच्या गुरुत्वाकर्षणाचा पृथ्वीवरील समुद्र पातळीवर परिणाम होतो.
सूर्य पृथ्वी व चंद्र ह्यांच्या गोलाकार भ्रणम कक्षा
ह्या लिंक मध्ये खूप सुंदर अॅनिमेट केलेल्या दिसतात.
                          पृथ्वीसापेक्ष गुरुत्वाकर्षण मोजायचे तर पृथ्वी ही केंद्र स्थानी मानल्यावर सूर्याचे पृथ्वीभोवती होणारे काल्पनिक भ्रमण एक वर्षांत पूर्ण होते.   काल्पनिक क्रांतीवृताचे ३६० अंश पूर्ण करायला सूर्याला एक वर्ष लागते.
पृथ्वी स्वतःभोवती २४ तासांत फिरते ह्याचा अर्थ क्रांतिवृतावरील सूर्याचा १ अंश म्हणजे पृथ्वीचा एक दिवस होय.
                  चंद्र पृथ्वीभोवतीची प्रदक्षिणा २७.५ दिवसांत पूर्ण करतो.  सूर्याच्या १अंश पुढे गेलेल्या जागेवर, यायला चंद्राला अजून २ दिवसाला कालावधी लागतो. ह्याचा अर्थ चंद्र महिना २९.५  म्हणजे साधारण ३० दिवसांत पूर्ण होतो.
                चंद्राचा पृथ्वीप्रदक्षिणेचा कालावधी २९ दिवस १२ तास ४४ मिनिटे २.९ सेकंद असून पृथ्वीला सूर्याभोवती फिरण्यास ३६५ दिवस ५तास ४८ मिनिटे ४६ सेकंद इतका वेळ लागतो. हे सर्व आकडे पूर्णांक नसल्याने, महिन्याचे ३० दिवस असे एकक ठरविणे शास्त्रीयदृष्ट्या अशक्य आहे.
                     त्यामुळे चंद्राच्या भ्रमण कक्षेवरुन तिथी निश्चित केलेली दिसते.
तिथी म्हणजे सूर्याचे रेखांश - चंद्राचे रेखांश होय.
                    सूर्यप्रकाश चंद्रावरुन परावर्तित होत असल्याने शुद्ध पक्षातील प्रदिपदा ते पौर्णिमा व पौर्णिमेनंतर येणाऱ्या प्रतिपदा ते अमावस्या अशा चंद्राच्या ३० कला म्हणजे पंचांगामधील ३० तिथी होत.
पृथ्वीच्या गुरुत्वाकर्षणामुळे चंद्र स्वतःभोवती फिरत असूनही आपल्या चंद्राची एकच बाजू दिसते.
चंद्रभ्रमणाचे शास्त्रीय ज्ञान
ह्या लिंक मध्ये सोप्या पद्धतीने सांगितलेले आहे.
योग म्हणजे सूर्याचे रेखांश  + चंद्राचे रेखांश
चंद्र सूर्य यांच्या रेखांशाची बेरीज १३ अंश २० कला होण्यास लागणारा कालावधी म्हणजे एक योग होय. क्रांतिवृत वर्तुळाकार म्हणजे ३६०अंशाचे गृहित धरल्याने
३६०/ १३ अंश ३३कला  =(सुमारे) २७ =२७ योग होतात.
कै. शं. बा. दीक्षित यांच्यामते   शके ५५० च्या आधी योग ही संकल्पना नव्हती.
पंचांगाचे पाचवे  करण  
 करण म्हणजे तिथींचे अर्ध याचा अर्थ सूर्य व चंद्र यांच्यातील ६अंश अंतराचा एक करण होतो.
प्रत्येक तिथीचे ११ करण  होतात.
            ‘पंचांग’ ह्या खगोलशास्त्रीय सॉफ्टवेअरचा मुख्य उद्देश्य कालमापन तसेच सूर्य व चंद्र यांच्या गुरुत्वाकर्षणांचा पृथ्वीवरील समुद्रावर होणारा परिणाम जाणून घेणे, असा असावा. आजही कारवार, कोकण  समुद्रकिनाऱ्यावरील रहिवासी  तिथी व करण यांच्या सहाय्याने समुद्राची भरती-ओहोटी ठरवितात. कारवार, बैलोंगल भागात बालपणी राहिलेले माझे वडील (कै. प्रा. रा. द. आठवले, नासिक) तिथी व करण ह्यांच्या गणितातून  समुद्राच्या भरती - ओहोटीच्या वेळा सांगायचे.
           आधुनिक खगोलशास्त्रातून  मिळणारी अचूकता व संगणकिय तंत्रज्ञान यांच्या सहाय्याने बनविलेले ‘पंचांग’  मोबाईल अॅप कोळी बांधवांच्या सहाय्यास येऊ शकेल.
               अशा अॅपद्वारे आर्यभट्ट, भास्कराचार्य इत्यादी प्राचीन खगोलशास्त्रज्ञांचा पंचाग निर्मिती मागचा उद्देश साध्य करुन आपण म्हणू शकू,  
कालचक्र हे अविरत चाले। काळ चालला पुढे।
‘पंचाग’ अॅप उलगडे। भरती ओहोटीचे कोडे॥
*ता. क. आठवड्यातील वार पद्धत - आर्यभट्ट यांच्या वार सूत्रानंतर वराहमिहीर यांनी होरा पद्धतीचे कोष्टक बनवून सोमवार ते रविवार अशी आठवड्यातील वारांची प्रचलित क्रमवारी निश्चित केली. 

॥जयगुरुदेव दत्त॥

Thursday, 31 March 2016

१ एप्रिल (खबरदार) फूल

 सावळ्या (निसर्ग) :
खबरदार जर घाव घालूनी न्याल मम बावड्या
संपेल तव जीवन केवढ्या !
कुण्या शहरीचा वासी आपण कुठे चालला असे
ठेव ही लुटुनी तीरसे ?
गुलाम करुनी भूमातेला राव पांग हे फेडूनी
कसे रहाल खडे ह्या अंगणी !
जोर करुनी हसण्यावारी वेळा नका नेऊ ही
मला ओळखले का हो तुम्ही ?
हा दर्द निसर्गाचा आवाज असे
हे उन्हही माझे लेचेपेचे नसे
ह्या नदी नाल्यातूनी जीवन माझे वसे
खबरदार जर घाव घालूनी न्याल मम बावड्या
संपेल तव जीवन केवढ्या !

बावळ्या (स्वार) :
ढगात जाऊनी पाऊस-पाणी भरावे तुवा
कशाला ताठा तुज हा हवा ?
मुठीत ज्याच्या मूठ असे ही बोअरची तो का डरे
वीर तू समजलास काय रे ?
घोर वाढवित अशा बढाया पराक्रमाच्या जरी
कुठे तव कातळ भूमी तरी ?
हे ड्रिल बघ पाते किती चमकते
अणकुचीदार गति यंत्राचे टोक ते
या पुढे तुझी वद हिंमत का राहते ?
खबरदार जर घाव घालूनी न्याल मम बावड्या
संपेल तव जीवन केवढ्या !

सावळ्या (निसर्ग) :
आपण मोठे गाडीवाले अहा शूर वीर की -
किती ते आम्हाला ठाउकी !
झडप तुमची गिळे शेती आम्हा माहित न का
दावती कशाला फुशारकी फुका ?
तुम्हा सारिखे लोळविले छप्पन नरमणी -
आमुच्या रौद्ररुपाने क्षणी
मी असे इमानी चेला भूमातेकडे
हुकुमावरुनी तिच्या समजा ह्या पुढे
नेईन मी स्मशाना तव लाकडे
पुन्हा सांगतो, खबरदार जर घाव घालूनी न्याल मम बावड्या
संपेल तव जीवन केवढ्या !

लालभडक ते वदन जाहले सूर्य तापला असे
स्वार मनी ओशाळला कसे ?
त्या काळाच्या नयनी चमके पाणी पावसामुळे
स्वार परि सौम्य वृत्तीने डुले
मूल दिसे एक जणू, दुसरा जपे तयाचा पिता
ऐका ही निसर्गाची गीता -
रहाशील इमानी माझा चेला खरा
देईन इनाम माझा जल पेला तुला
पण ध्यान ठेव बावळ्या मम बोल पुन्हा एकदा
“खबरदार जर घाव घालूनी न्याल मम बावड्या
संपेल तव जीवन केवढ्या !”
                            --- अनुप्रभा, नाशिक
शब्दार्थ :-
बावडा= मोठी विहीर
कातळ =खडकाळ जमीन
------------------------------------------------------------------------
कविवर्य श्री. वा. भा. पाठक यांची ‘खबरदार जर टाच मारुनी  --- ‘ही पिटुकला शिलेदार सावळ्या व घोडेस्वार श्री. शिवाजी महाराज यांच्यातील संवादरुपी अप्रतिम कविता आम्हाला शाळेत होती. ही आठवणीतील कविता 
http://www.aathavanitli-gani.com/Song/Khabardar_Jar_Tach
 ह्या मराठी गाण्यांच्या ठेव्याने जपून ठेवलेली आहे.
सध्या मानवाची पाण्यासाठी निसर्गावर चाललेली स्वारी पाहिल्यावर मन
उद्विग्न होते. घरोघरी बोअर वेल तसेच यंत्राच्या सहाय्याने शेततळी म्हणजे परत निसर्गाचा विध्वंस ! निसर्गाला सतत असे ओरबाडत राहिल्यास, सिमेंटच्या जंगलात रहाणाऱ्या माणसाला, स्वतःच्या जीवनाची केवढी किंमत मोजावी लागेल ?
निसर्गात फूल फुलवायचे सोडून, निसर्गाला फूल (Fool)समजणाऱ्या मानवाला निसर्ग म्हणतो “ खबरदार --- “




Monday, 7 March 2016

महिला दिन मनोगत

महिला दिन ( दि. ८ मार्च २०१६)
https://youtu.be/A5jzjLxjbes

प्राचीन व अर्वाचीन लायगो

अर्वाचीन लायगो  प्रकल्प

https://youtu.be/0KbzmO2g9-Y


प्राचीन लायगो  प्रकल्प :  5 - Dimensional Universe Theory
https://youtu.be/k7k_qS0Uq90

Wednesday, 23 December 2015

‘ जगजेठी दत्तराया ’

                                (चाल : श्रीकृष्ण परमात्मा)
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥
वसतोसी गाणगपूरी
दिसतोसी औदुंबरी
वाडी गावी नरहरी
भरलासी त्रिभुवनीया -- ॥१॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥

सती अनसुयेपोटी
जन्म घेसी जगजेठी
तारावया जनासाठी
अवतरलासी सिद्धराया -- ॥२॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥

ह्या विकल्प संकल्पात
मन हेची बावरत
नसे शुद्धी चित्तात
अवधूत सावळीया -- ॥३॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥

कृपा करी गुरुनाथ
झणी पाजी बोधामृत
तव विश्रांती सदनांत
रंगवी राधेला या -- ४॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥
               ------ कै. राधाबाई आठवले

पूर्वीपासून श्रीगुरुचरित्र महिलांनी वाचू नये, हा प्रवाद आपल्याकडे आहे. माझ्या आजीच्या पोथीसंग्रहातील श्रीगुरुचरित्र हा ग्रंथ आजही आमच्याकडे आहे. माझ्या आजी- आजोबांना मी पाहिलेले नाही, परंतु माझ्या बाबांच्या सांगण्यानुसार पोथी-पुराण, पूजा-अर्चा ह्यांपासून माझे आजोबा (कै. दत्तात्रय आठवले) कैक योजने दूर होते तर देवभोळ्या असलेल्या आजीला (कै. राधाबाई आठवले) पोथी पुराणे वाचून अक्षर ओळख झाली.
‘जगजेठी दत्तराया’ ह्या काव्यचित्रातून माझ्या आजीची व्यक्त होणारी दत्तभक्ती.
अनुराधा आठवले (घाणेकर), नासिक

Monday, 21 December 2015

‘गीता साद घाली मना’


काहीतरी करायचे आहे, वाटे एक जाणीव ।
स्वकर्मी भासू नये, वाटतसे कोणतीच उणीव ॥
जन्म, काल, वेळ, कुळ नसे आपुल्या स्वाधीन ।
म्हणून म्हणती मानव जन्म असे केवळ पराधीन ॥
जन्म समयी लाभे मातेस मातृत्व, पित्यास पितृत्व  ।
तव अस्तित्वासाठी जपावे, सदैव तू सत्व॥
ईशदर्शन प्राप्तीचे साधन म्हणूनी करीशी भक्ती ।
ईश हा नसे दृश्य पण ती असे अचाट शक्ती ॥
पूजाअर्चाद्वारे न मागणे काही देवापाशी ।
म्हणून म्हणती ‘न मागे तयाची रमा होय दासी’ ॥
पूजा अर्चा उपासनेतून साधते मनाची एकाग्रता ।
स्वकर्मातून मिळते खचित मनाची नम्रता ॥
एकाग्री मन सांगे, सार चंचलता दूर दूर ।
मग जीवन मार्गी न राहील, कोणतीच हूरहूर ॥
दैनंदिन  आचार-विचार उच्चारातून प्रगटे स्वकर्म  ।
संस्काराचे शिंपण होता, स्वकर्म बने स्वधर्म ॥
धर्म दावितो सन्मार्गी समाजधारणा – प्रवृत्ती ।
समाजधारणेतून उत्कटते सामाजिक प्रवृत्ती ॥
धर्माचे थोतांड माजवून नको पोसू अहम् ।
सत्कर्म करुनी वर म्हणावे ‘इदं न मम’  ॥
नवससायातून ठेवू नये कधी अंधश्रद्धा ।
मनःशांतीस्तव सत्कर्मी ठेवावी अढळ श्रद्धा ॥
स्वधर्मातून पोसतो वाढतो स्व आवडीचा छंद ।
स्वकर्मातून लाभे सदैव अविरत नवनिर्मिती आनंद ॥
स्वकर्मे धरु नये, मनी फलाची आशा ।
असफल कर्मातून पदरी पडते, घोर निराशा  ॥
निराशेतून मनी भीषण उद्विग्नता प्राप्त होते ।
बदलता वातावरणी रुप होत्याचे नव्हते होते ॥
प्रयत्ने रगडिता वाळूचे तेलही गळे ।
सत्कर्मी लाभती सफलतेची फळे ॥
फलाशेतून स्वकर्माची निष्टा भंग पावते  ।
लाभासाठी चंचल मन अखंड धावते ॥
कुरुक्षेत्री महाभारत घडले कुटुंबकलहापायी ।
भाऊ बंदकीतून वैराची ठिणगी फुलते ठायी ठायी ॥
कलहसमयी समेट करण्या पुढे धावला भगवंत ।
सार्वभौम सत्तेची नशा, सत्तेस करी नाशिवंत ॥
भगवंत बोले, अर्जुनाशी “धरी रे शस्त्र हाती” ।
क्षात्रतेज जपण्या, विसर रक्ताची नाती ॥
आठव तुझा रणांगणी पराक्रमी गत इतिहास ।
आसक्तीपायी भ्याडमनी नको, स्वीकारु उपहास ॥
जगा त्रासूनी लोक स्वीकारती संन्यासधर्म ।
सर्वसंग परित्यागातून न सुटे कदापि स्वधर्म ॥
वनवासी अन्न –वस्त्र - निवारा गरजा न सुटती  ।
स्वरक्षणार्थ रानी भयभित चित्ती अनेक वाटा फुटती ॥
संन्यास नसून भासे हे निव्वळ संन्यास सोंग ।
आत्मवंचना का करतोस ? ही फसवी सोंग ढोंग ॥
प्रपंच करावा नेटका राहून प्रपंची ।
विरक्तीच्या गप्पा, करु नको पोपटपंची ॥
सावंतामाळी प्रपंची फुलवितो भाजीचा मळा ।
स्वकर्मातून नामस्मरणाचा गातो सुस्वर गळा ॥
नामयाची जनी अखंड करीते, कांडण- दळण ।
स्वकर्मातून नामस्मरणी लाविते, इंद्रिया- वळण ॥
स्वकर्म संपता ज्ञानदेव जाहले समाधीस्त ।
जन म्हणती जाहला ज्ञानसूर्याचा अस्त ॥
अस्त नसे हा स्वकर्मपूर्तीचा दिव्य संदेश ।
संदेश ह्या विश्वात व्यापून रहावा हाच आदेश ॥
मातृपितृ सेवेत गढला, पुंडलिक धुंद – दंग ।
प्रसन्न वदनी उभा ठाकला, वीटेवरी पांडूरंग ॥
गीतावचने सांगती, स्वकर्मयोगाची महती अगणित ।
स्वकर्मातून जीवनी सुटावे, जीवनाचे अवघड गणित ॥
धर्म कल्पना गाते, निव्वळ मानवतेची कवन ।
मानवधर्म एक, पण अनेक पंथ उद् घोषती संतवचन ॥
व्यक्ती व्यक्ती गणिक समाजी दिसे स्वधर्म अनेक  ।
सदाचार सोडून सत्तांध -मदांध वागती सोडून विवेक ॥
पैसा - पैसा करुनी जमविती अगणित मालमता  ।
मालमता हव्यासापोटी लाथाडती नीतिमत्ता ॥
लोकशाहीसाठी भल्या मारती लंब्या  बाता ।
सत्ता प्राप्त होता मारती मत्त गर्दभापरी लाथा ॥
मतासाठी केविलवाणे वदूनी होती सर्व लीन ।
स्वार्थासाठी सत्तांध बनूनी करीती जनता हीन – दीन ॥
ही नव्हे लोकशाही ही तर भासे हुकुमशाही ।
अनिर्बंध सत्तेसाठी बने ही पुरी घराणेशाही ॥
युद्धभूमी नव्हे ही तर कर्मभूमी बोले, श्रीकृष्ण परमात्मा ।
मनःशांतीस्तव रातंदिन तळमळे हरएक आत्मा  ॥
नको वाचन भगवद् गीता, नको करु नुसते पाठांतर  ।
संस्कारित कर्मापासून जीवात्म्याला दे ऊ नको अंतर ॥
गीता सांगे देह क्षणभंगूर असे आत्मा अमर ।
देहासक्तीपायी का उगीच माजवितो सदैव समर ॥
                       -----------प्रभा आठवले, नासिक


संदर्भ :- http://bhagawad-geeta.com/

Saturday, 12 December 2015

स्मार्ट सिटी : नाशिक पार्श्वभूमी


                            ‘स्मार्ट सिटींचे शतक’ ह्या प्रक्लपाने येणाऱ्या संगणकीय युगाची नांदी देत, इसवी सन २०१५ आपला निरोप घेत आहे. २०१६ साली प्रवेश करणाऱ्या ह्या नवयुगाच्या दिंडी दरवाजात उभे असताना, सर्वसामान्य माणसाचे मन स्मार्ट सिटीतील महागाईच्या भस्मासूराने साशंक होते. स्मार्ट सिटीचे हे आव्हान पेलताना आपल्याकडे निधीची कमतरता व स्वयंभू तंत्रज्ञानाचा असलेला अभाव यांची प्रकर्षाने जाणीव होते.
                   कालचक्र हे अविरत फिरत असते. प्रत्येक गावाचा चेहरामोहरा त्या काळानुरुप बदलत असतो. आपल्या नाशिकने जलभूमी, नाशिक भूमी, मंत्रभूमी (नासिक तीर्थक्षेत्र), यंत्रभूमी (औद्योगिक क्षेत्र) अशी स्थित्यंतरे अनुभवलेली आहेत.
 १) जलभूमी :-
               ब्रह्मपुराणातील वर्णनानुसार तसेच भूगर्भ शास्त्राच्या अनुमानानुसार, सुमारे ६.८कोटी वर्षांपूर्वी झालेल्या ज्वालामुखीतून ब्रह्मगिरी पर्वताची निर्मिती झालेली असावी. ह्या ज्वालामुखीचे ब्रह्मपुराणांत खूप सुंदर वर्णन आहे. ब्रह्मदेव सांगतो,”मी दंडकारण्यात केलेल्या यज्ञात, वर्षा ऋतू ब्रह्मगिरी पर्वतावरील कुशात (कुश= दर्भ= एक प्रकारचे गवत) ठेवला.”
ब्रह्मपुराणातील नोंदीनुसार, नाशिक क्षेत्री अरुणा व वरुणा ह्या दोन नद्यांचे संगमस्थान होते. ह्या संगमातून गंगा नदी आजची ‘दक्षिणवाहिनी गंगा’ उगम पावत होती.
{ ६.८ कोटीवर्षांपूर्वी झालेल्या ज्वालामुखीस सृष्टी निर्माण कर्त्या ब्रह्मदेवाचा यज्ञ म्हणणे सुयोग्य आहे.
ब्रह्म पुराण अध्याय ८९ श्लोक क्रमांक ४५ नुसार
अरुणावरुणानद्योर्गड्गायां संगमः शुभः।
देवानां तत्र तीर्थानामागतानां पृथक्पृथक्॥८९-४५॥
              ह्या श्लोकाचा अर्थ आहे, अरुणा व वरुणा ह्या नद्यांच्या संगमस्थानी गंगा नदीचा होणारा संगम शुभ आहे. त्या ठिकाणी त्या संगमस्थानी देव परत-परत येत असत. }
                    ‘नाशिक हे तळ्यांचे क्षेत्र होते’ असे मेरी (M.E.R.I.,Nashik) नासिक येथून सेवानिवृत्त झालेले भूगर्भ शास्त्रज्ञ डॉ. रत्नाकर पटवर्धन यांचे संशोधन सांगते.
२) नाशिक भूमी :-
                      अरुणा-वरुणा संगम असलेल्या ह्या जलभूमीतून  अरुणा नदी लुप्त झाली.
{  अरुणा नदी कशी लुप्त झाली ? हा पुरावा मिळालेला नाही.
    आजही नाशिकमध्ये १५ ते २० फूट खोलीवर पाणी लागते.
   ‘वरुणा नदी कुशावर्ती।‘ असे श्रीगुरुचरित्रकार अध्याय १५व्यात  
    सांगतात. }
                      पाणलोटाने वाहून आलेल्या प्रचंड मातीने नाशिक क्षेत्री टेकड्यांची निर्मिती झालेली असावी. नव शिखांमध्ये वसलेले क्षेत्र नाशिक हे नामकरण भूतकालीन टेकड्यांचे अस्तित्व दर्शविते.
                   नाशिक येथील मातीत CaCO3असल्याने ही काचसदृश्य चिकण माती आहे. मातीचे गंगापूर धरण तसेच जुन्या नाशिकमधील मातीचे वाडे नाशिकमध्ये आढळाणाऱ्या चिकण मातीचे पुरावे होत.
              पुराणातील उल्लेखानुसार, गौतम ऋषींनी गोदावरी नदीचा उगम शोधला. गौतम ऋषींच्या रुपाने जगाला  भूगर्भ शास्त्रज्ञ मिळाला, असे दिसते.
                    त्रिंबकेश्वर येथील ब्रह्मगिरी पर्वतावर पसरलेल्या लाव्हारसांत पावसाचे पाणी धरुन ठेवण्याची क्षमता आहे. ब्रह्मगिरी पर्वत शिखरावर गोदावरी व वैतरणा ह्या नद्यांचा उगम होतो.
 ३) नासिक :  तीर्थक्षेत्र
                          रामायणकाळात शूर्पणखेचे नाक (नासिका) लक्ष्मणाने कापल्याने नाशिकचे नाव ‘नासिक’ असे झाले असावे. प्रभू रामचंद्रांच्या पदस्पर्शाने पावन झालेले हे  क्षेत्र, तीर्थक्षेत्र म्हणून मान्यता पावले.  विधीवत धर्मकृत्ये, तांब्या-पितळेची भांडी, शुद्ध नाशिक चांदी, द्राक्ष, कांदा तसेच नाशिकचा चिवडा अशा व्यवसायातून नाशिकची देशात ओळख निर्माण झाली. स्वातंत्र्यवीर सावरकरांसारखा  स्वातंत्र्य सेनानी नाशिकने भारतभूमीला दिला.
                         स्वतंत्र भारताच्या संरक्षण क्षेत्रासाठी लागणारे क्षात्रतेज भावी पिढीत निर्माण करण्यासाठी धर्मवीर डॉ. बा. शि. मुंजे  ह्यांनी  भोसला मिलिटरी स्कूलची नासिक तीर्थक्षेत्री स्थापना केली.
 ४) यंत्रभूमी (औद्योगिक क्षेत्र) :-
                   पद्मश्री बाबूभाई राठी, मामा शुक्ल, मामा अनगळ, बाबा वढावकर, प्रेमजीभाई वरीया अशा अनेक ज्ञात अज्ञात द्रष्ट्या नाशिककरांच्या प्रयत्नातून N.I.C.E. सातपूर नाशिक येथे औद्यौगिक क्षेत्र निर्माण झाले. त्रिंबकरोडवरील भोसला मिलिटरी स्कूल जवळील ह्या जागेवर पूर्वी माळरान होते. दुसऱ्या महायुद्ध काळात ब्रिटिशांनी सातपूर येथील माळरान असलेल्या टेकड्यांवर आफ्रिकन सैनिकांचे कॅम्प येथे उभारले होते.
                    त्रिंबक रोडवरील सातपूर तसेच जुन्या मुंबई आग्रा रोडवरील अंबड ह्या औद्योगिक वसाहतींनी नाशिकला जगाच्या नकाशात स्थान मिळवून दिले, तसेच नाशिककरांची रोजी रोटी निर्माण केली.
                मानवाच्या यशस्वी जीवनाची गुरुकिल्ली ही त्याच्या व्यक्तिमत्त्वात असते. तशीच गावाच्या विकासाची गुरुकिल्ली ही त्या गावाला मिळालेल्या भौगोलिक ऐतिहासिक व्यक्तिमत्त्वात दडलेली असते.
                  प्रत्येक गावाला नाशिकप्रमाणे भौगोलिक,सांस्कृतिक  तसेच ऐतिहासिक वारसा मिळालेला आहे. स्मार्ट सिटी प्रकल्पात हा अमूल्य ठेवा जपला गेला तर, ती गावे नुसती तांत्रिक न होता, रुबाबदार नगरी (Smart City)म्हणून जगाच्या नकाशात स्वतःचे स्थान मिळवतील.

॥जय गुरुदेवदत्त॥

Tuesday, 24 November 2015

‘ वारसा श्रद्धेचा ‘




मी आहे गोदावरी।  जन्मुनी ब्रह्मेश्वरी।
डोकाविते गंगाद्वारी। मिळविते मोकळा श्वास चराचरी॥ १॥
{ त्रिंबकेश्वर येथील ब्रह्मगिरी पर्वतावरील जटा मंदिर, गंगाद्वार ह्या ठिकाणी गोदावरी नदी उगम पावते. }
पृथ्वीमातेची मी लाडकी लेक। पुनरपि घेई गर्भसुख।
त्रिंबक जन्मातील हीच खरी मेख। अशी आहे मी द्विज एक॥ २॥
{ब्रह्मगिरी पर्वतशिखरावर उगम पावणारी गोदावरी नदी, भूमीगत होऊन त्रिंबकेश्वर येथील कुशावर्त कुंडात प्रगट होते. }
नासिक क्षेत्री सायंशोभा। सिंह राशी दिसे पश्चिम नभा।
शुक्र गुरु युतीची विहंगम आभा। सिंहस्थ चाहुली दिसे खगोल सभा॥ ३॥
 { दि. १४ जुलै २०१५पूर्वी   (सिंहस्थापूर्वी)  संध्याकाळी पश्चिम दिशेला लालसर रंगाचा गुरु व तेजस्वी शुक्र यांची युती विलोभनीय आकाशात दिसत होती.}
ही खगोल भेट मिळे द्वादश संवत्सरी। समीप असे अमावस्येची शुभ रात्री।
धाव घेशी मानवा मम मंदिरी। मिळविण्या पुण्य कुंभ जन्मभरी॥ ४॥
{ दर बारा वर्षांनी येणाऱ्या सिंहस्थात, नाशिक येथील गोदावरी मातेचे मंदिर वर्षभर खूले असते. सिंहस्थ संपल्यावर हे मंदिर १२ वर्षे बंद ठेवण्याची प्रथा आहे.}
ब्रह्मांड पुराण मांडते मम जन्मकुंडली। कृतयुगी दोन  लक्ष वर्षे संपली।
अवतरले मी गंगा शंकरजटेतली।अनुबंधित मी अमृतमंथनवेळी ॥५॥
 {पुराणांमध्ये आढळणारे गोदावरी नदीविषयीचे  संदर्भ}
निघाला मला शोधण्या गौतम ऋषी। तया हातूनी गोहत्त्या घडली कशी।
नियती खेळी पडला फशी। जगीचा भूगर्भ शास्त्रज्ञ शशी॥ ६॥
{ संदर्भ :- श्रीगुरुचरित्र अध्याय १३ - www.shrigurucharitra.com}
श्रद्धा नयनी दिसले  गंगाद्वारीचे गंगावतरण।दाखवी कुशावर्तीचे पुनरागमन।
करीते मी राजमहेन्द्री समर्पण। प्रवाहिते मम जगीचे उद्धरण॥ ७॥
{ आंध्र प्रदेशातील राजा मुंड्री (मराठी नाव राजमहेंद्री) जवळील काकीनाडा येथे गोदावरी नदी बंगालच्या उपसागराला  मिळते. }
गौतम ऋषीची होते मी वरदायिनी। श्रीगुरुचरित्रातील मी पाप क्षालनी।
सिंहस्थात समजतात मज पुण्य दायिनी। का करिता मम  जल प्रदुषणी॥ ८॥
{ ‘चराचरास उद्धारणारी गंगा’ असा  गौतम ऋषींनी गोदावरी नदीचा केलेला उल्लेख श्रीगुरुचरित्रांत आढळतो.
श्रीगुरुचरित्र काळात ‘गोदावरीत स्नान केल्याने पाप धुतले जाते’, अशी समाज मनाची धारणा दिसते.
नुकत्याच झालेल्या सिंहस्थ २०१५ मध्ये पुण्य प्राप्तीसाठी स्नान अशी श्रद्धा भाविकांमध्ये दिसली. }
गोहत्त्येतूनी लागला मम शोध। जलत्त्वातूनी घे जीवनी बोध।
सिंहस्थ आव्हाने होशील तू प्रबुद्ध। सिमेंट जंगल रोपणी होईन मी क्रुद्ध॥१०॥
{ गौतम ऋषींनी गोदावरी नदीचा उगम शोला अशी पुराण कथा आहे. नदीच्या उगम स्थानी तसेच दोन्ही तीरांवरील सिमेंटची जंगले, नदीला पाण्याचा स्त्रोत कसा पुरवणार ? हिमालयात उगम पावणाऱ्या नद्यां व्यतिरिक्त इतर सर्व नद्यांना जमिनीत मुरणारे पावसाचे पाणी  पाण्याचा स्त्रोत पुरविते, असे भूगर्भ शास्त्र सांगते. }
जीवनी जीवन दान देई सरिता। पृथ्वीमातेच्या आम्ही दुहिता।
आमच्या जीवनी असे गुणभिन्नता। जलदान हिच आमुची ध्येय पूर्तता॥ ११॥
{ ‘गोदा स्नान, प्रवरा पान’ ही प्राचीन म्हण सांगते, गोदावरी नदीचे पाणी जड (Hard water) आहे तर प्रवरेचे पाणी पचनास सुलभ (Soft water)आहे. अशा प्रकारचे नैसर्गिक विविध गुणधर्म असलेल्या ह्या नद्या  कर्मयोगिनी आहेत. }
ऐकोनी गोदेचे हे संकिर्तन ।करावे जलसाक्षर सकल जन ।
    संवर्धताची पर्यावरण तंत्र ।मिळेल जगीचा स्मार्ट मंत्र ॥१२॥
{  सिंहस्थातील श्रद्धेचा महापूर संपून,  देशात सध्या स्मार्ट सिटीचे वारे वहात आहेत. गाव, शहर, नगरपरिषद, नगरपालिका, महानगरपालिका अशा स्थित्यंतरातून विकसीत होणाऱ्या स्थानांना स्मार्ट सिटीचे वे लागले दिसतात. गाव ते स्मार्ट सिटी अशी वाटचाल करणारा सर्वसामान्य भारतीय, वाडा संस्कृतीतून चाळीत, चाळीतून बंगलीत (चार खोल्यांच्या छोटेखानी बंगल्यात), नंतर फ्लॅट, फ्लॅट मधून रो हाऊस अशा बदलातून जात असताना, तुळशीचे रोप मात्र बरोबर घेऊन जाताना दिसतो. घरापुढे जागा असेल तर तुळशी वृंदावन, अन्यथा बाल्कनीच्या कठड्यावर डब्यात तुळस लावतो. }
पर्यावरणाकडे नेणारा हा  सांस्कृतिक वारसा जपल्यास, ‘स्मार्ट सिटीतील आर्ट’ उपभोगता येईल.
॥ ॐ श्रीगुरुदेवदत्त॥
                             ---------- अनुराधा आठवले (घाणेकर), नाशिक


Tuesday, 17 November 2015

भारत-भूमी दर्शन (भाग १)


मना,त्वाचिरे नदी स्नान केले।
तयापासूनी प्रदुषण प्राप्त झाले ॥
विचारी मना तूच शोधूनी पाहे ।
तीर्थ संहिते जल शुद्ध वाहे ॥
नदी पाहिली की, नदीच्या वहात्या खळाखळत्या पाण्यात उतरावे, मनसोक्त आनंद घ्यावा, ह्या निर्भेळ आनंदाला पुण्यप्राप्तीची जोड असेल तर मनुष्य प्रदुषणाचा विचार न करता, निसर्ग स्नानाकडे धाव घेतो. ह्या स्नानातून त्या व्यक्तीला पुण्य मिळते की नदी प्रदुषणाचे पाप मिळते ?
         सुमारे ६००वर्षांपूर्वी श्रीनृसिंहसरस्वतींनी ‘गंगा स्वच्छता’ अभियानाची मुहुर्तमेढ केलेली दिसते. अध्याय १५ मध्ये श्रीगुरु आपल्या शिष्यांना तीर्थ यात्रेची सुरवात करताना, काशीला जाऊन गंगा नदीची चाकरी  करण्यास सांगतात.
श्रीगुरुंच्या नियमांनुसार, शिष्यांनी फक्त नदी संगमात स्नान करावे. दोन -तीन नद्यांच्या संगमातील भरपूर पाण्यात प्रदुषणाची मात्रा निश्चित कमी होते.
श्रीगुरुंनी ‘नदी उगम-स्नान तसेच समुद्र-स्नान करा’ असा संदेश शिष्यांना दिलेला नाही. निसर्गाच्या जलचक्राचे हे दोन्ही स्त्रोत प्रदुषणमुक्त ठेवणे, आजही गरजेचे आहे.
पाण्याचा स्त्रोत उपलब्ध असलेल्या जलाशयांमध्ये श्रीगुरुंनी शिष्यांना स्नान करण्यास सांगितलेले आढळते.
‘खेकड्यांच्या प्रजनन काळात तसेच उन्हाळ्यात नदीचे बाष्पीभवन काळात नदीत स्नान करु नका’, ह्या श्रीगुरुंच्या संदेशातून निसर्ग संवर्ध श्रीगुरु आपल्याला भेटतात.
         २१व्या शतकात पर्यटनशास्त्र(  Tourism) पर्यावरण शास्त्र(  Environmental Science) भारत भूमीचा उपग्रहांद्वारे छायांकित झालेला भुगोल (Geography)अशी ज्ञानाची विविध दालने समृद्ध होत असताना,
केल्याने देशाटन, जाणिवे प्रदुषण
हा अनुभव येतो.
आसामच्या निसर्गरम्य प्रदेशात प्रवेश करताना, आपली आगगाडी ब्रह्मपुत्र नदीवरील मोठ्या पुलावरुन जात असते. ब्रह्मपुत्र नदीचे ते विशाल दर्शन डोळ्यात साठवित असताना, सहप्रवासी श्रद्धेने नदीमध्ये १-२ रुपयांची नाणी नदीला अर्पण करीत असतात. ब्रह्मपुत्रनदी दररोज किती नाण्यांचे प्रदुषण स्वतःबरोबर वाहून नेत असेल ?
ब्रह्मपुत्र नदीला प्राचीन काळापासून तिच्या भव्यतेमुळे नद (पुलिंगी) म्हणतात.
ब्रह्मपुत्र नदीच्या वेगवान प्रवाहात, सर्वसामान्य मनुष्य स्नानाचे पुण्य घ्यायला घाबरतो. परंतु ह्या नदीला नाणी-दान करुन प्रदुषणात भर टाकतो.
ब्रह्मपुत्र नदीपासून चार हात दूर रहाणारा माणूस, विदर्भातील लोणार सरोवर येथील सीता धारा ह्या छोट्या नदीच्या उगमात  यथेच्छ स्नान करतो. हे स्नान करताना   लोणार सरोवर ह्या नैसर्गिक ठेव्यास आपण धक्का पोहोचवित असतो ! हे त्या व्यक्तीच्या गावीही नसते.
संदर्भ:-
निसर्गदत्त लोणार सरोवर - जन्मकथा
निसर्गदत्त लोणार सरोवर -इतिहास (भाग २)
निसर्गदत्त लोणार सरोवर -वैज्ञानिक तीर्थक्षेत्र (भाग ३)
http://shrigurucharitrabodha.blogspot.in/2014/08/blog-post.html
१५ व्या शतकात परधर्मीय जुलमी राजवटीने सर्वसामान्य माणुस दबून गेला होता. अशा   प्रदेशांमध्ये   माणसातील स्फुलिंग जागृत करण्यासाठी, श्रीगुरुंनी आपल्या शिष्यांना पाठविलेले दिसते. त्यामुळे आसामची ब्रह्मपुत्र नदी, विदर्भातील लोणार सरोवर अशा अनेक ठिकाणांचा समावेश श्रीगुरुचरित्रांच्या ‘तीर्थ यात्रा निरुपण’ अध्यायात नसावा.

 तीर्थ संहितेतून घडणारे भारत दर्शन :-
श्रीगुरुचरित्र आशय अध्याय १५ -
http://media.wix.com/ugd/e49ced_8ed083387cf741edb333898c94db0f6c.pdf

                                ॥ श्रीगुरुदेवदत्त॥

Saturday, 18 July 2015

‘आजची शिक्षण यत्ता ‘

पाहोनिया आजची शिक्षण यत्ता।
मिळेल कशी हो, उद्याची महासत्ता ?
मारुनी पाटी पेन्सिलवर बत्ता।
का विचारतो, सद्य शिक्षण यत्ता ?
शाळेत नसे पाढ्यांशी लढा।
कसा ओलांडावा, गणिती ओढा ?
पर्याय प्रश्नी नसे विषय रसग्रहण।
कसे मेंदूस मिळेल, ज्ञान संग्रहण ?
असे आमुचा संगणक साथी।
मारितो चाळीशी चवथीत माथी॥
चघळितो आम्ही शिक्षण व्यवस्था।
कुबेरसाहेब सांगती,  दुरावस्था॥
आचारोनी नित्य तयांचे भाषण।
स्विकाराल का, हे शिक्षण वाण ?
                            --------- अनुराधा आठवले (घाणेकर),
                                        नासिक,  दि १६ जुलै २०१५