Showing posts with label तत्वज्ञान. Show all posts
Showing posts with label तत्वज्ञान. Show all posts

Saturday, 2 July 2016

निसर्गदत्त लोणार : वैज्ञानिक तीर्थक्षेत्र (भाग ३ रा)

 लोणार निसर्गशास्त्र न्यास:-
                       लोणार या ठिकाणी शास्त्रीय पर्यटन, ही संकल्पना कृतीत आणणारा जागतिक दर्जाचा  ‘लोणार न्यास’ उभारल्यास लोणारवासीय व तेथील निसर्ग सुस्थापित होऊ शकतील.
                      न्यास उभारणे म्हणजे मंत्रांनी देवाच्या मूर्तीच्या अवयवांवर देवत्वाची स्थापना करणे.
लोणार न्यासातील देवता असेल तिथला निसर्ग. निसर्गाचा अभ्यास करणाऱ्या प्रयोगशाळा, हेच निसर्गदेवतेचे अवयव. प्रयोगशाळांमध्ये होणारे विविधांगी संशोधन हेच ह्या न्यासातील मंत्र होत.
१)         रसायन शास्त्र :
                   लोणार सरोवराचे रसायनशास्त्र सांगते की, लवण म्हणजे मीठ. लवणयुक्त पाण्याचे सरोवर म्हणून ह्या सरोवरास पूर्वजांनी ‘लोणार सरोवर’ हे नाव दिले असावे.
                    ह्या सरोवराच्या पाण्यातील मीठ व सोडा यांचा उगम कोठे आहे ? अशा प्रकारे समुद्राव्यतिरिक्त इतर ठिकाणी कृत्रिम मीठ निर्मिती करता येईल का ?

                         हे पाणी अल्कालाइन(pH11)आहे. पावसाळ्यात ह्या पाण्याची pHकमी होते. ह्या पाण्याचा फेस चांगला होतो, त्यामुळे पूर्वी स्थानिक लोक शांपू बनवित असत.
                     नैसर्गिक साधनांद्वारे केमिकल न वापरता साबण,  शांपू बनविण्याचा मार्ग.
  
                             लोणार सरोवराच्या खाऱ्या पाण्यात खरच प्लास्टिक विरघळते का ?  अशा प्रकारे पॉलिमर ह्या पाण्यात विरघळण्याचे शास्त्रीय कारण काय व ह्या मिश्रणातून जैविक इंधन मिळविता येईल का ? अशाप्रकारचे प्रयोग पुण्यनगरीतील (पुण्याचे) शास्त्रप्रेमी मंडळींचे चालू आहेत. हे लोक दर महिन्याला लोणारला भेट देऊन तिथे पर्यटकांनी टाकलेल्या प्लास्टिकच्या पिशव्या गोळा करुन घेऊन, परत पुण्याला जाऊन त्यांचे प्रयोग करतात. त्यांच्या ह्या परिसर स्वछतेच्या मोहिमेमुळे लोणार प्रदुषित झालेले नाही.
                          लोणार न्यासानी ह्या प्रयोगांची सुविधा उपलब्ध करुन दिल्यास, जैविक इंधन विषयक संशोधनाची प्रगती लवकर होईल तसेच न्यास निर्मितीतून उपलब्ध होणारे शास्त्रीय पर्यटन येथे प्लास्टिकचा  (कॅरीबॅगचा) कचरा निर्माण करणार नाही.
         अशा अनेक प्रश्नांची उत्तरे रसायन शास्त्र प्रयोगशाळेत मिळू शकतील.

२ )  भूगर्भशास्त्र :
                          सुमारे ५लाख ७०हजार वर्षांपूर्वी  अवकाशातून झालेल्या उल्कापातात एखाद्या ग्रहाचे तुकडे  झालेल्या दगडांच्या माऱ्यात प्रचंड उष्णता निर्माण झाली असावी. ह्या उष्णतेने येथील वाळूचे काचेत रुपांतर केल्याने, इथे काचमिश्रित माती आढळते.                          
                         अशा प्रकारची काचमिश्रित माती चंद्राच्या पृष्ठभागावर आढळते. कारण अति प्राचीन भारतीय धर्मशास्त्र चंद्राला पृथ्वीचा मुलगा मानते. श्रीगुरुचरित्र आशय अध्याय ४था तसेच आधुनिक शास्त्राच्या अनुमानानुसार, मंगळसदृश्य ग्रह पृथ्वीवर आदळून पृथ्वीनिर्मितीच्या वेळी पृथ्वीचा एक तुकडा अवकाशात जाऊन ‘चंद्र’ हा पृथ्वीचा उपग्रह तयार झाला असावा. चंद्रनिर्मितीच्या भौगोलिक घटनेच्या वेळी निर्माण झालेल्या प्रचंड उष्णतेने चंद्रावरची माती काचमिश्रीत आहे.
                               भविष्यात अंतराळ संशोधनासाठी मानवी वसाहत  चंद्रावर निर्माण करणे, ही काळाची गरज आहे. ह्या थांब्यामुळे अंतराळातील दूरच्या मोहिमा मानवास करता येतील. चंद्रावर जर शेती करता आली तरच ह्या मानवी वसाहती स्वयंपूर्ण होऊ शकतील. ह्या शेतीच्या प्रयोगासाठी लागणारी  चंद्रसदृश्य कृत्रिम वातावरण निर्मिती लोणार न्यासात करता येईल. ह्या शेतीच्या प्रयोगासाठी लोणारची काचमिश्रित माती (चंद्राच्या भूपृष्ठभागावर अशीच काचमिश्रित माती आहे) खूप मोठे योगदान ठरेल.

                     लोणार येथे झालेल्या उल्कापातातील दगडात चुंबकत्व आहे. ह्या दगडाचा उपयोग करुन झोपलेल्या स्थितीत ठेवलेली वीर मारुतीची मुर्ति, मोठा मारुती मंदिरात आढळते. लोणारवासीयांच्या मते, ह्या मारुती जवळ चुंबकसूची नेली असता, ती उलटी फिरते. अशा ह्या लोणारच्या चुंबकत्व असलेल्या दगडाचा शास्त्रीय अभ्यास लोणार न्यासात करता येईल.
                          ‘मोठा मारुती मंदिर’ हे बुलढाण्याच्या कानिटकर कुटुंबाच्या मालकीचे आहे. कानिटकर कुटुंबाने डोळस श्रद्धेने
श्री शंकराचार्यांच्या मार्गदर्शनाखाली विधीवत ह्या मारुतीरायाच्या मुर्तिवरचा शेंदूर दूर केला. वीर मारुतीची विलोभनीय मुर्ति आपल्याला दर्शन देतेच तसेच अवकाशातून भेट मिळालेल्या चुंबकत्व असलेल्या दगडांचा शास्त्रीय अभ्यास करा, असा संदेशही देते.


                        कमी पावसाच्या ह्या प्रदेशात पर्यटकांना   आकर्षित करणारे धबधबे नाहीत. लोणार सरोवरास पाणी पुरवठा करणारी ‘सीता धारा’ ही छोटी नदी गोमुखातून एखाद्या मोठ्या नळासारखी अव्याहत पाणी देते. ह्या नदीचे पाणी गोड असून हा झरा उन्हाळ्यात आटत नाही. ह्या नदीच्या माध्यमातून निसर्ग लोणार सरोवर हा अमूल्य ठेवा जपताना दिसतो.
                          सीता धारा ह्या गोडपाण्याच्या नदीच्या दृष्टीने लोणार सरोवर हा समुद्रच आहे. जशी सागराला नदी मिळते, तेवढ्याच वेगाने सीता धारा ही नदी लोणार सरोवराला पाणी पुरविते. निसर्गातल्या गोड्या पाण्याच्या नद्या,खाऱ्या पाण्याच्या जलाशयाकडे (तो जलाशय समुद्र असो किंवा लोणार सरोवर) वाहतात. ह्या मागे   भौगोलिक कारण आहे का? व असल्यास त्याचा आपल्याला नदी जोडणी प्रकल्पात उपयोग करता येईल का?

३) सूक्ष्मजीव शास्त्र :
                २००७ साली ह्या खाऱ्या पाण्याचे केलेल्या संशोधन निष्कर्षानुसार ह्या खाऱ्या पाण्यात हवेतला नायट्रोजन स्थिर करणारे सूक्ष्म जीव बॅक्टेरिया आढळून आलेले आहेत.
                  भातासारख्या वनस्पतींना हवेतला नायट्रोजन थेट वापरता येत नाही. आकाशात वीज चमकते किंवा जंगलात वणवे पेटतात, तेव्हा निर्माण होणाऱ्या प्रचंड उष्णतेमुळे हवेतला नायट्रोजन हा वायू अलग होतो. बॅक्टेरिया हे सूक्ष्म जीव तो शोषून त्याचे वनस्पतींना उपयोगी असणाऱ्या नायट्रेटसारख्या रेणूंत रूपांतर करतात. हा नायट्रेट मिळाल्याने भात पिकतो. अशाप्रकारे इतरही वनस्पती हा नायट्रेट वापरतात, परंतु ह्यासाठी आकाशात वीज चमकून पाऊस पडावा लागतो.
                          लोणार  सरोवरातील पाण्यात हवेतला नायट्रोजन स्थिर करणारे बॅक्टेरिया आहेत. ह्या सूक्ष्मजीवांची प्रयोगशाळेत पैदास करुन त्यांचा उपयोग पृथ्वीवरील वनस्पती, शेती संवर्धनासाठी होईल. तसेच भविष्यातील अंतराळातसुद्धा हे जीवसृष्टीचे अमृत नेता येईल. लोणारच्या खाऱ्या पाण्यात समुद्रासारखे मासे आढळत नाहीत. परंतु  हे नायट्रोजनयुक्त अमृत देणारे सूक्ष्म जीव लाखो वर्षांपासून नांदत आहेत. त्यांच्या अस्तित्वामुळे ह्या खाऱ्या पाण्याच्या सरोवराभोवती बाभूळ, चिंच, साग, वनौषधी असलेले जंगल उभे राहिले असावे.
                    ‘वऱ्हाड आणि सोन्याची कुऱ्हाड’ ही म्हण शब्दशः ह्या भागात आपल्याला अनुभवायला मिळते. हे सूक्ष्मजीव प्रयोगशाळेत पैदा करुन, देशात हरितक्रांती करण्याचा प्रयत्न होऊ शकेल.
                   सीता धाराच्या  कुंडात मनुष्यप्राणी, मजा करण्याच्या हेतूने तसेच पुण्य मिळविण्याच्या हेतूने, स्नान करताना आढळतो. ह्या स्नानातून क्षणिक आनंद  मिळविताना, माणसाच्या शरिरावरचे हजारो बॅक्टेरिया सीता धारा ह्या स्वच्छ पाण्याच्या नदीला अशुद्ध बनवितात. हेच अशुद्ध पाणी लोणार सरोवराला पाणीपुरवठा करते. आपल्या शरीरात हजारो बॅक्टेरिया अन्न पचविण्यापासून अनेक कामे करीत असतात. १००किलो वजनाच्या माणसातील १० किलो वजन ह्या बॅक्टेरियांचे असते. स्नानातून त्वचेवरचे बॅक्टेरिया धुतले जातात. आपण स्वच्छ होतो, परंतु लोणार सरोवरात आपण आपली घाण मिसळून, तेथील नायट्रोजन रुपी अमृत देणाऱ्या सूक्ष्म जीवांना आपण धोका पोहोचवितो.
                         मानवनिर्मित अशुद्ध पाण्यामुळे लोणार सरोवरातील सूक्ष्मजीव सृष्टीस निश्चित धोका पोहोचत असणार. सीता धारा कुंडात स्नान करणे तसेच ह्या कुंडाच्या काठावर श्राद्ध विधी करणे त्वरित थांबविणे अत्यंत गरजेचे आहे
                           अशा प्रकारे रसायनशास्त्र, जीवशास्त्र ह्यांना भौतिकशास्त्र प्रयोगशाळेची जोड दिल्यास, अंतराळातील इतर ग्रहांवर मानवी वसाहत निर्माण करण्याचे संशोधन लोणार येथे होऊ शकेल, तसेच इथे येणाऱ्या संशोधकांना परिपूर्ण प्रयोगशाळा मिळू शकेल.
                             शेती हा मुख्य व्यवसाय असलेले लोणार हे छोटे गाव श्री बुकदाणे सरांच्या मार्गदर्शनाखाली  ‘पर्यटन स्थळ’ ह्या नव - संहितेत स्वतःला वसवू पहात आहे. ह्या परिसराची ऐतिहासिक व भौगोलिक माहिती सविस्तर देणारी पुस्तके लोणारचे शिक्षक श्री. बुकदाणेसर यांनी मराठी व इंग्रजी भाषेत लिहिलेली आहेत.श्री. बुकदाणेसरांचे विद्यार्थी असलेली चैतन्य कायंदे (मोबाईल नंबर 8856028467, 8888264934)सारखी गाईड म्हणून कार्यरत असलेली तरुण पिढी ह्या न्यासात नोकरी मिळाल्यास घरची शेती सांभाळून जीवनात सुस्थिर होऊ शकेल.  
                            अशी ही जागतिक प्रयोगशाळा निर्माण झाल्यास तिला कोणत्याही  महात्म्याचे नाव देऊ नये.  लोणार निसर्ग न्यास किंवा तत्सम नावातून प्राचीन लोणार सरोवर  जागतिक वैज्ञानिक तीर्थक्षेत्र बनविणे, लोणारवासीयांच्या तसेच विज्ञानप्रेमी मंडळीच्या प्रयत्नांतून साकार होऊ शकेल.
                                                                             समाप्त
॥ जय श्रीगुरुदेवदत्त॥




काळाराम मंदीर दर्शन - काव्य चित्र ---- दिनांक : रामनवमी, १९२५


(चाल  :-  ‘गोपीनाथा आले’ या गाण्याप्रमाणे)  
मंदबुद्धी स्तवू आता वर्णवेना तुजला
राघवा रे, तुझे चरणी मनू माझा वेधला
घनःश्याम तुझा महिमा त्रिभूवनी गाजला
नको नको अंत पाहू प्रकाशावे मतीला॥धृ॥

जाऊन पाहू आता पंचवटीच्या रामाला
शामसुंदर मूर्ती उभी सीतेसह शोभला
महाद्वारी दास मारुती उभा ठाकला
दक्षिणेस गणपती सव्यभागी बैसला
उत्तरेसी दत्तात्रेय आशीष देत राहिला
पूर्व पुण्याई आजी दर्शन लाभ जाहला॥ १॥
मंदबुद्धी स्तवू आता -----                ॥धृ॥

रचना नक्षीदार कोरीव असे मंदीराला
सुवर्ण कळस लकलकीत झळके शिखराला
चहूबाजूनी ओवऱ्या बांधल्या यात्रेकरु मुक्कामाला
वैकुंठची भूलोकी अवतरले वाटते मनाला
प्रसन्न वदने शांत चित्ते वंदिते प्रभूरामाला
कृपादृष्टीविना अन्य नको वरदान मजला॥२॥
मंदबुद्धी स्तवू  आता -----------         ॥धृ॥
 
प्रातःकाळी नरनारी येती त्वरे काकड्याला
स्तुतिस्तोत्रे म्हणूनी आळविती राघवला
मुखमार्जन सारुनी प्रक्षाळीती चरणाला
नानापरीचे पोशाख घालीती शोभतसे रामाला
परोपरीची पक्वाने अर्पिती रामचंद्रा नैवेद्याला ॥३॥
मंदबुद्धी स्तवू  आता ----------                ॥धृ॥ 

चैत्रमासी शुक्लपक्षी उत्सवात सर्व दंग
मंडपात नित्यनेम होत असे किर्तन रंग
लहान थोर यात्रेकरु समवेत घडतसे सत्संग
नवमी दिवशी जन्मोत्सवी आनंदोत्सव पाहिला
स्त्री पुरुषांची दाटी सभा मंडप भरला॥४॥
मंदबुद्धी स्तवू आता   -----------         ॥धृ॥  

चौऱ्या छत्रचामरे दिसताती चहूबाजूला
विविध हंड्या झुंबराची शोभा दिसे मंदिराला
परब्रह्म पहाताची पुष्पे गुलाल वाहिला
हळदीकुंकवाची घाई सुंठवडा प्रसाद दिधला
वाजंत्री वाजताती नाद न मावे गगनाला॥५॥
मंदबुद्धी स्तवू आता ---------            ॥धृ॥  

पारण्याला दशमीस येती सर्व भोजनाला
चारी वर्ण तृप्त होऊनी आत्माराम तोषविला
पुण्यकाल एकादशीसी सभारंभ पाहिला
रामसीता गर्जनाने मिरविती रथाला
पालखीचा थाट मोठा नादध्वनी गाजला॥६॥
मंदबुद्धी स्तवू आता -----------          ॥धृ॥

चौऱ्याऐंशी फिरता बा जीव बहूत शिणला
रामनाम वदे वाणी, दोष जाती लयाला
रामनाम ऐकूनीया, हर्ष मनी जाहला
अज्ञान भ्रांती छेदूनिया, पावन करी देहाला
निरंतर तवपदी ठेवी, या भक्त राधेला॥७॥
 मंदबुद्धी स्तवू आता  ----------         ॥धृ॥

                                 ----   कै. राधाबाई  आठवले


                       माझे आजी-आजोबा (कै. राधाबाई व कै. दत्तात्रय आठवले) हे इसवी सन १९२५ साली रामनवमी उत्सवासाठी नासिकला कारवार, कर्नाटक येथून  आले होते.  फक्त ६ महिने शालेय जीवनाची ओळख झालेल्या, माझ्या आजीचे शिक्षण पोथ्या पुराणे वाचता येण्यापूरते मर्यादित होते. स्वतःच्या काव्यरचना तिला दुसऱ्याकडून लिहून घ्याव्या लागत.
             त्या देवभोळ्या मनाने रामदर्शन घेत असताना तत्कालिन (१९२५ साल) रामनवमी वातावरणाचे केलेले अचूक वर्णन !

                          अनुराधा आठवले (घाणेकर),नासिक

Monday, 9 May 2016

अक्षय्य त्रेता युग :-

त्रेतायुगस्य प्रथम दिने, होती अक्षय्य तृतीया ।
धर्मशास्त्रातूनी पूर्वज सांगती, नश्वर ही काया॥
तीळतर्पण - कथन सांगे, गत जीवांचे सद्गमन।
बीजांकुरीत - वचनी नांदे, त्रेतायुगाचे पुनरागमन॥

                            आज अक्षय्य तृतीया, त्रेता युगाचा वाढदिवस. 
आजच्या दिवशी तीळ-तर्पण विधीद्वारे पूर्वजांना सद्गगती मिळावी, म्हणून श्रद्धेने प्रार्थना करतात. ह्या विधीमध्ये एका ताटलीत तीळ ठेवतात. ह्या तीळामध्ये श्रीविष्णु व ब्रह्मा यांची तत्वे येण्यासाठी ह्या दोन्ही देवतांना प्रार्थना करतात. दुसऱ्या ताटलीत आपल्या पूर्वजांना येण्याचे आवाहन करतात. आवाहन केल्यानुसार, आपले पूर्वज सूक्ष्म रुपांत आलेले आहेत; ह्या भावनेने पहिल्या ताटलीतील श्रीविष्णु व ब्रह्मा तत्व भारीत तीळ व अक्षता दुसऱ्या ताटलीतील पूर्वजांच्या चरणावर अर्पण करतात. हे सात्विक तीळ पूर्वजांना अर्पण करताना, त्यावरुन हळूवारपणे पाणी ताटलीत सोडावे. त्यावेळी पूर्वजांना सद्गगती द्यावी, अशी प्रार्थना  श्रीविष्णु किंवा ब्रह्मा ह्या देवतांना करावी; असे प्राचीन शास्त्र सांगते.
एकंदरीत पूर्वजांचे ऋण मानण्याची कल्पना त्रेतायुगापासून सुरु झालेली दिसते.
धर्मशास्त्र सिद्धांतानुसार ब्रह्मदेवाने पृथ्वीतलावर जीवसृष्टी निर्माण करुन क्रमाक्रमाने चार युगे पाठविली, असे श्रीगुरुचरित्रकार सांगतात.
                                     ब्रह्मदेवाने सर्व प्रथम ‘कृत युग’ पृथ्वीवर पाठविले.
कृत युगाच्या प्राचीन वर्णनानुसार, ह्या युगाच्या वाणीत असत्यवचन कधीही नव्हते. त्यामुळे कृत युगास ‘सत्य युग’ असेही नाव आहे. ही युगमुर्ती वैराग्यपूर्ण ज्ञानी असून, तिचा यज्ञोपवित (जानवे) हा अलंकार होता. तिच्या हातात कंकणासारख्या  रुद्राक्ष माळा होत्या.
                        कृत युगाच्या वरील वर्णनानुसार आदि मानवाचे समाज जीवन सत्याच्या बैठकीवर सुरु झाले असावे, असे दिसते.
                            मानवी स्वभावात  सत्य व असत्य ह्या एकाच नाण्याच्या दोन बाजू   दिसतात. त्यामुळे सत्याची बैठक आधारित समाज निर्माण होणे, ही गोष्ट अशक्य आहे; असे समाजधुरिणांच्या लक्षात आलेले असावे.   त्यामुळे सत्व गुणी कृतयुग फारच थोडा काळ पृथ्वीवर होते, असे श्रीगुरुचरित्रांत म्हटले असावे.

                                  मानवी बुद्धीने शेती ह्या उपजिविकेच्या साधनाचा शोध लावल्याने, पोटासाठी भटकणारा मनुष्य एका जागी स्थिरावू लागला. त्यातून निर्माण होणाऱ्या समाजाची धारणा करण्यासाठी ‘धर्म’ ही कल्पना उदयास आलेली दिसते. असे हे शेती व धर्म ह्यांच्या निर्मितीतून समाजास स्वास्थ्य निर्माण झाले.
                           मानव वंशाने केलेली ही असाधारण प्रगती प्राचीन धर्म ग्रंथांनी ‘त्रेता युग’ ह्या नावाने अधोरेखित केली.
                            स्वास्थ्य लाभलेल्या समाजाचे द्योतक म्हणून त्रेता युगाचे स्थूल शरीर, हातात यज्ञ सामुग्री तसेच बैल धरलेले असे वर्णन आहे. सदैव धर्मप्रवर्तक संदेश देणारे त्रेता युग एका हातातील यज्ञ सामुग्रीतून, कर्मकांडाची कल्पना निर्माण करणारे असावे. त्रेता युगाच्या दुसऱ्या हातात बैल धरलेला आहे. ह्याचा अर्थ जमीन नांगरण्यासाठी मनुष्याने बैलाला माणसाळलेले दिसते.
                              स्वाभाविकच सत्य-असत्य कल्पनांच्या द्वंद्वात भिरभिरणाऱ्या माणसाला धर्माचा आधार मिळाला, तसेच शेती व्यवसायाने मानवी जीवनातील पोटासाठी असलेली वणवण थांबली.
                                 त्रेता  युग आनंदात सुमारे १२,९६,००० सौर वर्षे भूतलावर नांदले, असा उल्लेख प्राचीन धर्मग्रंथात  आढळतो.
                        ‘कृत युग’ ह्या प्रथम युगाचा जन्म दिवस तसेच त्रेता युगाचा अंत ह्यांची नोंद प्राचीन शास्त्रांत असल्यास, आपल्या सारख्या सर्व सामान्यांना माहित नाही.
                         त्रेता युगाचा खरोखरच अंत झाला असे म्हणता येईल का? आजही भारत वर्ष शेतीवर उपजिविका करतो, तसेच प्रत्येक भारतीय आपापल्या धर्माचे पालन करतो.
                             त्रेता युगातील धर्म व शेती ह्या दोन्ही मार्गांनी माणसाला   स्वास्थ्य आले. त्यातूनच मानवी मनांत स्वामित्वाची भावना निर्माण झाली.  स्वामित्व प्रस्थापित करण्यासाठी माणसाच्या बुद्धीने शस्त्रांची निर्मिती केलेली दिसते. हातांत आलेल्या शस्त्रांमुळे मानवी मनातील पाप – पुण्य, उग्र –शांत, निष्ठुर - दया ह्या भावनांचे अविष्कार माणसाच्या वागण्यातून व्यक्त व्हायला लागले.
                             सत्वगुणी मानवी मनातील विरुद्ध भावनांची नोंद प्राचीन धर्म ग्रंथांनी द्वापार युगाच्या वर्णनांत घेतलेली दिसते. द्वापारयुग हे एका हातात खड्ग (तलवार) व खट्वांग (बाजेच्या खुरासारखे) आयुध धरलेले व दुसऱ्या हातात धनुष्य बाण असलेले होते. त्याचे मन उग्र-शांत, निष्ठूर-दयावान ह्या दोन्ही स्वभावाचे होते.
                          पुण्य व पाप समान दृष्टीने पहाणारे शुद्ध स्वरुपाचे द्वापार युग भगवान श्रीकृष्ण अवतार संपल्यावर संपले, असे प्राचीन शास्त्र मानते.
गीतामृत देणारा भगवान श्रीकृष्ण अवतार समाप्त झाल्यावर, मनुष्याचे सारथ्य हरविले.
                  श्रीगुरुचरित्रातील वर्णनानुसार, ब्रह्माने कलियुगाला पृथ्वीवर जाण्यासाठी बोलाविले. विचारहीन अंतःकरणाचा, पिशाच वदनाचा, खाली मान घातलेला, जागोजागी धडपडणारा, क्रूर, वैराग्यशून्य, आपल्याबरोबर कलह-भांडणे-द्वेष घेऊन, डाव्या हातात शिश्न धरुन ब्रह्मासमोर आला. उजव्या हातात जीभ धरुन, अतिशय आनंदाने नाचत, दोषाचीही स्तुति करित, पुण्य-पापाची भेसळ असलेला, कलि वाकुल्या दाखवत, हांसत-रडत, जीभ-तोंड वाकडे करीत ब्रह्मासमोर उभा राहिला व विचारु लागला, “आज्ञा काय ?”
                                     ब्रह्माने विचारले, “लिंग व जीभ हातांत का धरली आहेस ?’
कलियुग ब्रह्मास म्हणाले, “मी सर्व लोकांना जिंकीन. जे लोक लिंग व जीभ यांचे रक्षण करतील, त्यांच्यासमोर मी हारीन.”
                               एकंदरीत आजच्या कलियुगात कामवासना व वाणी तसेच जिभेचे चोचले (आहार) यांच्यावर संयम पाळल्यास कलियुगाचा त्रास होणार नाही, असे आपण अनुभवातून म्हणू  शकतो.
                              मनुष्य मनात कलिचा प्रवेश होऊ नये, ह्यासाठी समाज प्रबोधनाची गरज आहे.
                                  फास्ट फूडच्या जमान्यात जीभेवर संयम नसल्याने तरुण पिढी  मधुमेह, रक्तदाब, हृदय विकार ह्या रोगांची शिकार होताना दिसते. कामवासनेवर नियंत्रण नसल्याने, रोज एखादी तरी बलात्काराची भयानक बातमी ऐकायला मिळते. एडस् सारख्या भयानक रोगाचा विळखा समाजाभोवती वाढताना दिसतो.
                                समाजाची अधोगती थांबविण्यासाठी त्रेतायुग निर्मिती करणाऱ्या पूर्वजांची आज खरच गरज आहे. आजच्या दिवशी पूर्वजांचे ऋण मानताना, ‘त्यांनी धर्म निर्मिती करुन समाजशास्त्र कसे निर्माण केले असावे?’ हे शिकण्याची गरज आहे.
                          प्राचीन ग्रंथ संस्कृतमध्ये असतात. त्यांची इंग्रजी भाषांतरे अथवा गोषवाऱ्यास भारतीय मनोभूमीचा आधार मिळू शकत नाही. वेद, उपनिषिद इत्यादी ग्रंथ मुखोद्गत पद्धतीने पिढ्यांपिढ्या जसेच्या तसे आपण जपले आहेत. परंतु ह्या महान ग्रंथांमधील ज्ञान-भांडार शब्दार्थासकट मराठी तसेच इतर भाषांमध्ये उपलब्ध झाले तर नासा, इस्त्रो ह्यांच्या संशोधन कार्यात मोलाची भर पडेल.
                            तसेच धर्म व त्यातील योग्य-अयोग्य रुढी, परंपरा ह्यांच्यावर प्रकाश पडू शकेल. बदलत्या काळाप्रमाणे मनुष्याने धर्म,देश ह्यांच्या संविधानांत सुयोग्य बदल करणे गरजेचे आहे. ही गोष्ट झाली त्रेता युगाच्या धार्मिक हाताची !
                           त्रेता युगाचा बैल धारी हात सांगतो, ‘भारत हा शेती प्रधान देश आहे’. औद्योगिक प्रगतीबरोबर शेती व्यवसायातील केमिकलचे प्रदूषण संपवून, आधुनिक शेती भरभराटीस न आणणाऱ्यांना, सांगावेसे वाटते;
More you Crop, More you Yield
Less you Crop, Less you Yield
Never you Crop,Never you Yield
॥ जय श्रीगुरुदेवदत्त॥



Friday, 8 April 2016

पंचांग : खगोलशास्त्रीय कालमापन


नववर्ष स्वागतास सज्ज असे गुढीपाडवा
पंचागित मापनेतून प्राचीन शास्त्र आठवा॥
भास्कराचार्याने दिले गुरुत्वीय कालमापन
पंचांग सांगे कालचक्राचे मूल्यांकन॥
कालचक्र गतीस न दिसे वैश्विक कायदा
शास्त्रार्थाचा न घ्यावास तू गैर फायदा॥
कायद्याने मिळे मंदिर  गाभाऱ्यात प्रवेश
अंधश्रद्धा निर्मूलनाचा दिसे निव्वळ आवेश॥
कायद्यातून  मिळाले तुज हक्कांचे आवर्तन
शिक्षण गाभ्यातून घडे सदाचे मतपरिवर्तन॥
                        ‘पंचांग’ नामक खगोलशास्त्रीय घड्याळाच्या साथीने श्रद्धा व अंधश्रद्धा ही दोन्ही क्षेत्रे दिवसे न् दिवस विस्तारताना दिसत आहेत. पंचांग ह्या घड्याळाला तिथी, वार, नक्षत्र, योग, करण ही पाच अंगे असल्याने,
पंचांग (पंच =पाच + अंग) असे समर्पक नाव सुमारे १५०० वर्षांहून अधिक काळ प्रचलित आहे. पंचांगाचे सध्याचे रुप ५००व्या शतकात तयार झालेले  दिसते.
                     प्राचीन काळी जगभर कालमापनाचे कोष्टक बनविण्याचे प्रयोग सुरु होते. त्याकाळी आत्तासारखे कॉपी राइट, पेटन्ट वगैरे मालकी हक्काच्या कल्पना अस्तित्वात नसाव्यात, त्यामुळे ज्ञानात पडणारी भर जगभर वापरता येत असावी.
                   पंचांगातील वार हा विषय आपल्या दैनंदिन व्यवहारातील एक महत्त्वपूर्ण गरज. ‘वार’ ही संकल्पना हिंदू पंचांगाने ग्रीक संस्कृतीकडून घेतली असावी, असे मानले जाते.
 अर्थात इंग्रजी वारांची नावे ही त्यांच्या देवतांवरुन आलेली आहेत उदा.
ट्युजडे = टिऊ (जरमॅनिक देवता)
थर्स डे = थॉर (नॉस देव)     इत्यादी
                 जगातील शून्य संकल्पनेचा जनक असलेल्या आर्यभट्टांनी मात्र पंचागातील वारांना हिंदू देव-देवतांची नावे दिलेली दिसत नाहीत. वारांची नावे सांगणारे आर्यभट्ट यांचे सूत्र
‘आ मंदात् शीघ्रपर्यतम् होरेशाः।‘
मंदगतीच्या ग्रहापासून शीघ्रगतीच्या ग्रहापर्यंत होरे सुरु असतात.
                         आर्यभट्ट यांनी वाराच्या संकल्पनेस पूर्णपणे खगोलशास्त्रात रुपांतरीत केलेले दिसते. त्याकाळात ग्रीकांप्रमाणे वारांना हिंदू देव- देवतांचीच नावे असावीत की नसावीत ? याचे राजकारण झालेले दिसत नाही.
                  ह्या वार संकल्पनेत आर्यभट्ट यांनी डोळ्याला दिसणाऱ्या ग्रहांची नावे वापरलेली दिसतात. कोपर्निकस ह्या खगोलशास्त्रज्ञांच्या आधी (सुमारे १०००वर्षे) आर्यभट्ट यांनी पृथ्वी गोल असून अंतराळात अधांतरी आहे. तसेच ही पृथ्वी स्वतःच्या अक्षाभोवती फिरत असून सूर्याभोवती प्रदक्षिणा करीत असते. हा खगोलशास्त्रीय सिद्धांत ५००व्या शतकात प्रतिपादन केला.
                         आर्यभट्ट यांनी ‘पाय’ ह्या गणितातील संज्ञेची किंमत ३.१४१६ आहे, असे गणिताने सिद्ध केले. अरबस्थानातील गणिततज्ञ ‘मोहमद मुसा’ यांनी ह्या ‘पाय’ च्या गणिती उत्तराबद्दल हिंदू गणितज्ञांचा गौरवपूर्ण उल्लेख केला, असे इतिहास सांगतो.
                          आर्यभट्ट यांच्या ‘शून्य’ संकल्पनेतून आजचे संगणकीय तंत्रज्ञान उभे राहिले.  त्या संगणक युगाने आपले आयुष्य वेगात बदलत असलेले आपण अनुभवितो.
                         १५०० वर्षांपूर्वी आर्यभट्ट यांच्या काळात आजच्या सारखे आधुनिक तंत्रज्ञान नसताना ग्रहांच्या परिभ्रमणाचा काळ कसा ठरविला असेल?  
सूर्यमालेतील नुसत्या डोळ्यांनी दिसणाऱ्या ग्रहांचा सूर्य प्रदक्षिणेचा कालावधी पुढीलप्रमाणे :-
ग्रह
सूर्याभोवती प्रदक्षिणा कालावधी
(पृथ्वी वर्षे)
बुध
०.२४
शुक्र
०.६२
पृथ्वी
१
मंगळ
१.८८
गुरु
११.८६
शनी
२९.४६
{ सूर्यमालेतील ग्रह सूर्याभोवती गोलाकार न फिरता, लंबवर्तुळाकार फिरतात तसेच गुरुत्वाकर्षण इत्यादी नैसर्गिक बलांमुळे ग्रहांची अचूक स्थिती गणितात मांडणे अशक्य होते.}
ह्या ग्रहांमध्ये शनी ग्रह सूर्यापासून सर्वात जास्त अंतरावर असल्याने, सूर्याभोवती २९.४६वर्षांत फिरतो. सूर्याभोवती फिरण्यास शनी ग्रहाला सर्वात जास्त वेळ लागत असल्याने, ह्या ग्रहास मंदग्रह म्हणतात.
                    सूर्योदयाच्या वेळेस ज्या ग्रहाचा होरा असतो. त्या ग्रहाचे नाव* त्या वारास दिलेले असते. हिंदू पंचांगानुसार दिवस   सूर्योदयापासून सुरु होतो.
पंचांगाचे दुसरे अंग नक्षत्र :-
                  पृथ्वी सूर्याभोवती फिरत असते.  सूर्य सकाळी पूर्व दिशेला उगवितो, भर दुपारी हाच सूर्य डोक्यावर असतो व संध्याकाळी सूर्य पश्चिमेला मावळतो. पृथ्वीच्या स्व-अक्षाभोवती फिरण्यामुळे आपल्याला सूर्य पृथ्वी भोवती फिरतोय, असा भास होतो.
                      सूर्याच्या ह्या भासमान मार्गास क्रांतिवृत्त म्हणतात. क्रांतिवृत्त गोल ३६०० (अंशाचे) मानलेले असून  क्रांतिवृत्ताचे समान २७ भाग केलेले आहेत. हे भाग म्हणजे २७ नक्षत्रे होत.
 ३६० ० /  २७  = १३० २० कला
                    =(१३० x६० कला) + २० कला
                    = ८०० कला
८०० कला हे एका नक्षत्राचे क्रांतिवृत्तावरील अंतर होय.
                            रेवती ह्या नक्षत्रातील निःशर ताऱ्यापासून (झीटा पीशियम पासून) अंतर मोजलेले आहे. निःशर ताऱ्यापासून ८०० कलांचे पहिले अश्विनी नक्षत्र मानले गेलेले आहे.
पंचागाचे तिसरे अंग ‘तिथी’ :-
                            गुरुत्वाकर्षण बलाचा सिद्धांत भास्कराचार्यांनी सर आयझॅक न्युटन यांच्या सुमारे ५०० वर्षे आधी सूर्य सिद्धांताद्वारे जगात मांडला. भास्कराचार्यांच्या मते गुरुत्वाकर्षणामुळे कोणतीही वस्तू भूमीवर पडते, ह्याच गुरुत्वाकर्षण सिद्धांत कल्पनेतून सर न्युटन यांनी भौतिकशास्त्राची निर्मिती केलेली दिसते.
                          गुरुत्वाकर्षण बलामुळे सूर्याभोवती पृथ्वी व इतर ग्रह गोलाकार फिरतात,  असे भास्कराचार्यांनी प्रथम प्रतिपादन  केले.
                        स्वाभाविकच सूर्य व चंद्र यांच्या गुरुत्वाकर्षणाचे पृथ्वीवर होणारे परिणाम मोजणासाठी कालमापनात तिथी, योग, करण ही अंगे विकसित झालेली दिसतात.
                        सूर्याभोवती पृथ्वी फिरते तसेच पृथ्वी भोवती चंद्र फिरतो. त्यामुळे सूर्य व चंद्र ह्यांच्या गुरुत्वाकर्षणाचा पृथ्वीवरील समुद्र पातळीवर परिणाम होतो.
सूर्य पृथ्वी व चंद्र ह्यांच्या गोलाकार भ्रणम कक्षा
ह्या लिंक मध्ये खूप सुंदर अॅनिमेट केलेल्या दिसतात.
                          पृथ्वीसापेक्ष गुरुत्वाकर्षण मोजायचे तर पृथ्वी ही केंद्र स्थानी मानल्यावर सूर्याचे पृथ्वीभोवती होणारे काल्पनिक भ्रमण एक वर्षांत पूर्ण होते.   काल्पनिक क्रांतीवृताचे ३६० अंश पूर्ण करायला सूर्याला एक वर्ष लागते.
पृथ्वी स्वतःभोवती २४ तासांत फिरते ह्याचा अर्थ क्रांतिवृतावरील सूर्याचा १ अंश म्हणजे पृथ्वीचा एक दिवस होय.
                  चंद्र पृथ्वीभोवतीची प्रदक्षिणा २७.५ दिवसांत पूर्ण करतो.  सूर्याच्या १अंश पुढे गेलेल्या जागेवर, यायला चंद्राला अजून २ दिवसाला कालावधी लागतो. ह्याचा अर्थ चंद्र महिना २९.५  म्हणजे साधारण ३० दिवसांत पूर्ण होतो.
                चंद्राचा पृथ्वीप्रदक्षिणेचा कालावधी २९ दिवस १२ तास ४४ मिनिटे २.९ सेकंद असून पृथ्वीला सूर्याभोवती फिरण्यास ३६५ दिवस ५तास ४८ मिनिटे ४६ सेकंद इतका वेळ लागतो. हे सर्व आकडे पूर्णांक नसल्याने, महिन्याचे ३० दिवस असे एकक ठरविणे शास्त्रीयदृष्ट्या अशक्य आहे.
                     त्यामुळे चंद्राच्या भ्रमण कक्षेवरुन तिथी निश्चित केलेली दिसते.
तिथी म्हणजे सूर्याचे रेखांश - चंद्राचे रेखांश होय.
                    सूर्यप्रकाश चंद्रावरुन परावर्तित होत असल्याने शुद्ध पक्षातील प्रदिपदा ते पौर्णिमा व पौर्णिमेनंतर येणाऱ्या प्रतिपदा ते अमावस्या अशा चंद्राच्या ३० कला म्हणजे पंचांगामधील ३० तिथी होत.
पृथ्वीच्या गुरुत्वाकर्षणामुळे चंद्र स्वतःभोवती फिरत असूनही आपल्या चंद्राची एकच बाजू दिसते.
चंद्रभ्रमणाचे शास्त्रीय ज्ञान
ह्या लिंक मध्ये सोप्या पद्धतीने सांगितलेले आहे.
योग म्हणजे सूर्याचे रेखांश  + चंद्राचे रेखांश
चंद्र सूर्य यांच्या रेखांशाची बेरीज १३ अंश २० कला होण्यास लागणारा कालावधी म्हणजे एक योग होय. क्रांतिवृत वर्तुळाकार म्हणजे ३६०अंशाचे गृहित धरल्याने
३६००/ १३ अंश ३३कला  =(सुमारे) २७ =२७ योग होतात.
कै. शं. बा. दीक्षित यांच्यामते   शके ५५० च्या आधी योग ही संकल्पना नव्हती.
पंचांगाचे पाचवे  करण  
 करण म्हणजे तिथींचे अर्ध याचा अर्थ सूर्य व चंद्र यांच्यातील ६अंश अंतराचा एक करण होतो.
प्रत्येक तिथीचे ११ करण  होतात.
            ‘पंचांग’ ह्या खगोलशास्त्रीय सॉफ्टवेअरचा मुख्य उद्देश्य कालमापन तसेच सूर्य व चंद्र यांच्या गुरुत्वाकर्षणांचा पृथ्वीवरील समुद्रावर होणारा परिणाम जाणून घेणे, असा असावा. आजही कारवार, कोकण  समुद्रकिनाऱ्यावरील रहिवासी  तिथी व करण यांच्या सहाय्याने समुद्राची भरती-ओहोटी ठरवितात. कारवार, बैलोंगल भागात बालपणी राहिलेले माझे वडील (कै. प्रा. रा. द. आठवले, नासिक) तिथी व करण ह्यांच्या गणितातून  समुद्राच्या भरती - ओहोटीच्या वेळा सांगायचे.
           आधुनिक खगोलशास्त्रातून  मिळणारी अचूकता व संगणकिय तंत्रज्ञान यांच्या सहाय्याने बनविलेले ‘पंचांग’  मोबाईल अॅप कोळी बांधवांच्या सहाय्यास येऊ शकेल.
               अशा अॅपद्वारे आर्यभट्ट, भास्कराचार्य इत्यादी प्राचीन खगोलशास्त्रज्ञांचा पंचाग निर्मिती मागचा उद्देश साध्य करुन आपण म्हणू शकू,  
कालचक्र हे अविरत चाले। काळ चालला पुढे।
‘पंचाग’ अॅप उलगडे। भरती ओहोटीचे कोडे॥
*ता. क. आठवड्यातील वार पद्धत - आर्यभट्ट यांच्या वार सूत्रानंतर वराहमिहीर यांनी होरा पद्धतीचे कोष्टक बनवून सोमवार ते रविवार अशी आठवड्यातील वारांची प्रचलित क्रमवारी निश्चित केली. 

॥जयगुरुदेव दत्त॥

Wednesday, 23 December 2015

‘ जगजेठी दत्तराया ’

                                (चाल : श्रीकृष्ण परमात्मा)
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥
वसतोसी गाणगपूरी
दिसतोसी औदुंबरी
वाडी गावी नरहरी
भरलासी त्रिभुवनीया -- ॥१॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥

सती अनसुयेपोटी
जन्म घेसी जगजेठी
तारावया जनासाठी
अवतरलासी सिद्धराया -- ॥२॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥

ह्या विकल्प संकल्पात
मन हेची बावरत
नसे शुद्धी चित्तात
अवधूत सावळीया -- ॥३॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥

कृपा करी गुरुनाथ
झणी पाजी बोधामृत
तव विश्रांती सदनांत
रंगवी राधेला या --॥ ४॥
अविनाशी एक असशी
जगी तूची दत्तराया --- ॥धृ॥
               ------ कै. राधाबाई आठवले

पूर्वीपासून श्रीगुरुचरित्र महिलांनी वाचू नये, हा प्रवाद आपल्याकडे आहे. माझ्या आजीच्या पोथीसंग्रहातील श्रीगुरुचरित्र हा ग्रंथ आजही आमच्याकडे आहे. माझ्या आजी- आजोबांना मी पाहिलेले नाही, परंतु माझ्या बाबांच्या सांगण्यानुसार पोथी-पुराण, पूजा-अर्चा ह्यांपासून माझे आजोबा (कै. दत्तात्रय आठवले) कैक योजने दूर होते तर देवभोळ्या असलेल्या आजीला (कै. राधाबाई आठवले) पोथी पुराणे वाचून अक्षर ओळख झाली.
‘जगजेठी दत्तराया’ ह्या काव्यचित्रातून माझ्या आजीची व्यक्त होणारी दत्तभक्ती.
अनुराधा आठवले (घाणेकर), नासिक